Ismet Tahiraj, poezi
Moderator 
SHOKU IM , I IMI
Sepse i vdiq gruaja, tjetër njeri s’kishte
kreu ca meremetime te thjeshta në shtëpi
Nga Trepça merr rrogë dhe rrudhet nga ankimet
Ky shoku im, imi,
që kishte batalione miq
Dhe prej tyre fraza të pa mbarimta
Shoku im, i imi,
intimitetet më gjininë e kundërt
Pa bërë hesapin, as udhën e fitimit
Përtej tij, llogaritësit e saktë të ndëshkimit
Me risk zgjedh e zbraz armatimin
Shoku im i imi, u bë edhe më shumë imi
Shoku im imi, u bë, edhe më shumë
Kur dora i dridhet si valle e xhindit
Ky shoku im, jo i imi që s’bë fjalë, as shet përgojimet
Me kreditë e garantuara nga Trepça i paguan falimentimet
dritat elektrike e tjera shpenzime
Këmba i huq nga përcaktimi,
lloj nervi ngacmimi Ky shoku im,
grevist veteran me burgje ndëshkimi
Me risk gjedhi e gatuan hidhërimin
askund nuk merr tambël, as vaj luledielli
Tok me Qazën në kafene fshati si fara liri
Dita i përthyhet te fulqiri
Ky shoku im, imi Hesht,
me heshtje lëshon kushtrimin
Në atdhe të këqijat e kanë burimin
Ky shoku im, imi storje përmallimi
PA REHATI ,NA DUHET REHATIJA
Travajet rrufeshëm
maleve të Dyboçakut
më përplasën krojeve
dhe strofkat e dhive të egra
oh ato ishin
që pa shpirt këputnin pipa lajthije
dhe vëkrrimë trushtuse
që më jepnin shpjegime
duhet zgjedhur kohë
që e forcon epshin.
maje ,madje
majullinte grisha,
si në panair
kur i zë rekuizitat e tyre
kalbën ikën shkiuesit mbase blerësit
kot shikonin të kishin një mburoje
kur currila i përlloqte
në fushën e kronjëve
diku larg ,tepër larg
konakut të Beçir Docës
e unë ,po unë
pa luspa nga hithërit
e flake e verdhë
nëpër sytë e mi ,dhe syve të fushës
si mëkatari i gjunjëzuar
e humbur midis myqeve
të bulevardeve të kota
nëpër prishtinën e mykur
si patate e rrudhosur
publikI tronditur
e unë si dashi në helli
viktima medet
më plaste zemra marrrazi
as kund dielli ndriçim i shtegut
përvëluar kryeshyt duar e këmbë
çmenduri hej çmenduri
të ishe ,por nuk ishe robinjë
e zgafella të Trepçës
më do arsytime tejet të përngutura
që mua më kallte zjarr
ti për t’i punësuar tet bija
dhe rrugëtimi i shkëqimit të orindive
unë mbeta ,pa kupën e tuaj
që të rrisim për përqafimet
eh , do rri , ndoshta iku ,por
kup’ dhe ajkë në tpin
as një here mos mbetëshi
kurr o zot të pa tundur
mes zogjëve shqonjës
dhe zogjët tonë
pa dro do ta arrinjë
fushat ,fushat tona
pa rehati ,na duhet rehati
në fushat e Dardanisë
