Rajmonda Maleçka - Dita e verës
Moderator 
DITA E VERËS - NJË FESTË DRITE, KUJTIMESH DHE SHPRESE...
Ka disa ditë në kalendar që nuk janë thjesht data, ato janë ndjenja, kujtime dhe një dritë e veçantë që zgjon diçka të thellë brenda njeriut, njëra prej tyre është Dita e Verës. Sa herë vjen kjo festë, më duket sikur edhe vetë natyra merr frymë ndryshe, ajri bëhet më i butë, dielli më i ngrohtë dhe zemra e njeriut më e hapur ndaj jetës.
Në këtë ditë, drita ka një ngjyrim të veçantë, ajo bie mbi rrugë, mbi pemët që sapo kanë filluar të lulëzojnë, mbi shtëpitë dhe oborret ku njerëzit përgatiten të festojnë. Është një dritë që sjell me vete shpresë, sikur të na kujtojë se dimri, sado i gjatë të ketë qenë, gjithmonë i lë vend pranverës.
Dita e Verës nuk është vetëm një festë e stinës, ajo është një pjesë e kujtesës sonë kolektive, një traditë e lashtë që është përcjellë nga brezi në brez.
Në të kaluarën, njerëzit e prisnin këtë ditë me një gëzim të thjeshtë, por të sinqertë. Në oborre ndizeshin zjarre të vegjël, në shtëpi përgatiteshin ëmbëlsira dhe fëmijët dilnin herët në mëngjes për të ndier aromën e pranverës që sapo kishte ardhur.
Edhe sot, kur e kujtoj këtë festë, më vijnë ndër mend ato pamje të qeta familjare: tavolinat e mbushura me gatime të thjeshta, zërat e njerëzve që urojnë njëri-tjetrin dhe atmosfera e ngrohtë që krijohet kur familja dhe miqtë bashkohen. Në ato çaste, kupton se lumturia nuk ka nevojë për shumë gjëra, ajo lind nga momentet e vogla dhe nga njerëzit që kemi pranë.
Në mëngjesin e kësaj dite më pëlqen gjithmonë të dal për një shëtitje, ka diçka të veçantë në ajrin e pranverës. Rrugët duken më të ndritshme dhe pemët, të mbushura me lule, duken sikur i buzëqeshin botës. Çdo degë që çel është një dëshmi se jeta gjithmonë gjen mënyrën për të filluar sërish.
Natyra na jep një mësim të bukur në këtë kohë të vitit, ajo na tregon se pas çdo dimri vjen një ringjallje. Ashtu si toka që zgjohet nga gjumi i gjatë, edhe njeriu mund të gjejë gjithmonë forcën për të nisur një kapitull të ri në jetën e tij, kjo festë më bën të reflektoj edhe për kohën që kalon. Vitet ikin, njerëzit ndryshojnë dhe rrugët e jetës shpesh na çojnë në drejtime të papritura. Por disa ndjenja mbeten të njëjta: gëzimi i një dite me diell, aroma e pranverës dhe buzëqeshja e njerëzve të dashur, në një botë që shpesh ecën me nxitim dhe me shumë zhurmë, Dita e Verës është si një ftesë për të ndalur për një moment. Është një kujtesë se jeta nuk matet vetëm me arritje të mëdha, por edhe me ato çaste të vogla që na mbushin shpirtin me qetësi.
Në këtë ditë më vijnë ndër mend edhe njerëzit që kanë qenë pjesë e jetës sime: familja, miqtë, kujtimet e fëmijërisë. Secili prej tyre ka lënë një gjurmë në rrugën time dhe sot ndiej një mirënjohje të thellë për të gjitha ato momente që kanë formuar kujtimet e mia. Sepse në fund të fundit, jeta është një udhëtim i përbërë nga shumë stinë. Ka dimra të vështirë dhe pranvera të bukura, ka ditë të qeta dhe ditë të mbushura me sfida. Por ajo që e bën këtë udhëtim të vlefshëm janë shpresa dhe drita që mbajmë brenda vetes.
Ndërsa dielli i kësaj dite ngroh tokën dhe përhap dritën e tij mbi qytet, më pëlqen të mendoj se pranvera nuk është vetëm një stinë e natyrës. Ajo është një gjendje e shpirtit — një besim i qetë se gjithmonë ekziston një fillim i ri. Le të jetë Dita e Verës një kujtesë e bukur se pas çdo dimri vjen pranvera, pas çdo vështirësie lind shpresa dhe pas çdo nate lind një mëngjes i ri plot dritë.
Tiranë, 14 Mars 2026. Rajmonda Maleçka
