Tamali Neogi (Indi) - Poezi (Përkthyer nga Irma Kurti)
Moderator 
RRËFIMI I NJË GRUAJE BESNIKE
Kur fluturove në një tokë të largët malesh blu,
nuk qava shumë siç bëjnë gratë besnike,
nuk u zhyta në vetminë imagjinare si disa të tjera,
sepse ti më le aromën e trupit tënd.
Unë, në folenë tonë në majën e luleve të verdha,
prisja kafshatat e vogla të dashurisë
që ende mund të m’i sillje ti.
E larë në dritën e mëngjesit, e filloj ditën time,
duke kthyer fletët e shkrimeve të shenjta; gjithçka shkon mirë.
Për drekë pres çdo ditë miqtë,
në pasditet e qeta, mendimet kryqëzohen me hije dhe dritë.
Kur yjet janë fqinjët e mi, kush mund të grindet me hënën?
Mundësia për të qenë i trishtuar a ekziston?
Retë më mësojnë të fluturoj.
Por atë mbrëmje kur e qeshura e erës hyri në dhomën time
dhe i përmbysi qirinjtë,
në lutjet e mbrëmjes kuptova,
se larg meje, brinjët e dashurisë sime,
po thyheshin pa mëshirë.
Atë natë ra shiu i parë i vitit
dhe që nga ajo ditë, bie shi
për të shkruar një libër të tërë me më të sinqertin trishtim.
Bukuria e qetëson paksa, zemrën e shkretë,
turra ime e zjarrtë është tashmë maja e lules me ngjyrë të verdhë.
Nga projekti “Poetry without borders – “Poezia pa kufij” i Fondacionit Kulturor Ithaca në Spanjë drejtuar nga poeti, përkthyesi dhe botuesi i njohur i poezisë moderne ndërkombëtare Germain Droogenbroodt.
Përkthimi në shqip nga Irma Kurti.
TALE OF A FAITHFUL WIFE
When you winged to a distant land of blue mountains,
I didn't weep badly as faithful wives do,
didn't indulge in fictional loneliness like a few,
for you left your body scent with me.
for you left your body scent with me.
I, in our nest on laburnum top,
awaiting the small bites of love
you might bring for me.
Bathed in morning light, I start my day,
turning leaves of holy scriptures; all be well.
For lunch daily waiting for friends,
in lazy afternoons, thoughts draw crisscross of light and shadow.
When stars are the neighbours, who could quarrel with the moon?
Where's the chance to be sad?
Clouds teach me to fly.
But that evening when the guffaw of wind entered my room
and overturned my candles,
in evening prayers I understood,
far away from me, the ribs of my love,
were being broken mercilessly.
That night came the first rain of the year
and from that day, rain falls
to write a whole book of unfeigned sorrow.
Beauty soothes little, the desolate heart,
laburnum top is now my burning pyre.
From the “Poetry without borders” project of the Ithaca Cultural Foundation in Spain, directed by the well-known international poet, translator, and publisher of modern poetry, GERMAIN DROOGENBROODT.
Translated into Albanian by IRMA KURTI.
