Valbona Ahmeti, poezi
Moderator 
LIGJI YT, EUROPË
Laku në fyt Atdheut kur iu shtrëngua
një amanet erdhi si vetëtimë
si thuprat e Gjergjit u bashkuan
në tri shkronja shkrinë një betim
Si një pranverë që çel hareshëm
ata flisnin ëmbël për një ditë të bardhë
në mbrojtje të vendit nisën marshin
me një vizion si diell i paqtë
Nga çdo skaj i globit thërrisnin pa frikë
si damarë lumenjsh që takohen në një pikë
me guximin si luanë e sytë plot dritë
dëgjohej një fjalë Atdheu po na thërret
Dhe ja një ditë kjo Europë e vjetër
Veshur me petkun e shumë fytyrave
na e paska thurur një ligj
me faqe të zeza padrejtësie
plotfuqishëm me shpirtin e lig
larg paqes së njerëzisë
Ah ligji yt Europë
luan si me figura shahu
kah po të fryen era
pas perdes sate
fshihen figura tjera
Por nuk njolloset imazhi
i ushtarëve të lirisë
edhe bota të fundoset
e prapë të ribëhet
dashuria për lirinë
e ka vetëm një emër
Ah moj Europë
ke trazuar gjakun e Nënë Terezës
me avazin e vjetër po vazhdon
ma mbajte peng historinë time të lashtë
Mos ma lëndo plagën që ende po më kullon
E sot po më hedh hirin syve
po ndez fitilin në mes të Hagës
në zemër të Shqipës po i vë zjarrin paqes
Por ushtarët e lirisë nuk shuhen kurrë
sa herë mbi ta ngrihet hija e padrejtësisë
një popull bëhet zë
një zë bëhet himn!
Montreal
19.Shtator.2026
Valbona Ahmeti
Laku në fyt Atdheut kur iu shtrëngua
një amanet erdhi si vetëtimë
si thuprat e Gjergjit u bashkuan
në tri shkronja shkrinë një betim
Si një pranverë që çel hareshëm
ata flisnin ëmbël për një ditë të bardhë
në mbrojtje të vendit nisën marshin
me një vizion si diell i paqtë
Nga çdo skaj i globit thërrisnin pa frikë
si damarë lumenjsh që takohen në një pikë
me guximin si luanë e sytë plot dritë
dëgjohej një fjalë Atdheu po na thërret
Dhe ja një ditë kjo Europë e vjetër
Veshur me petkun e shumë fytyrave
na e paska thurur një ligj
me faqe të zeza padrejtësie
plotfuqishëm me shpirtin e lig
larg paqes së njerëzisë
Ah ligji yt Europë
luan si me figura shahu
kah po të fryen era
pas perdes sate
fshihen figura tjera
Por nuk njolloset imazhi
i ushtarëve të lirisë
edhe bota të fundoset
e prapë të ribëhet
dashuria për lirinë
e ka vetëm një emër
Ah moj Europë
ke trazuar gjakun e Nënë Terezës
me avazin e vjetër po vazhdon
ma mbajte peng historinë time të lashtë
Mos ma lëndo plagën që ende po më kullon
E sot po më hedh hirin syve
po ndez fitilin në mes të Hagës
në zemër të Shqipës po i vë zjarrin paqes
Por ushtarët e lirisë nuk shuhen kurrë
sa herë mbi ta ngrihet hija e padrejtësisë
një popull bëhet zë
një zë bëhet himn!
Montreal
19.Shtator.2026
Valbona Ahmeti
