Këtyre ditëve doli nga shtypi në Amerikë, në gjuhën angleze libri: A JULY DAY IN MUSKOKA (NJË DITË KORRIKU NË MUSKOKA) Në këtë libër janë përmbledhur 10 novela, të shkruara përgjatë 50 vjeteve si;
PIANISTI, LULJA FUNDIT, ZHGËNJIMI. APOLOGJIA E VETERANIT, HIJET E TË DJESHMES, RRËFEN PËRGJUESI I DOSJES BLU, EJA VAJZË VOGËL. NËNA DHE GJARPRI, MES ZHURMËS DHE QETËSISË etj,
Po përcjell për ju analizën e librit nga editori: Bryan Henry Fox:
Një vend ku dhimbja bëhet art, ku trauma bëhet letërsi, ku heshtja më në fund fillon të flasë.
Libri me novela :Një Ditë Korriku në Muskoka i shkrimtarit të mirënjohur, është një reflektim i qetë, por i fuqishëm mbi bashkëjetesën, njerëzimin dhe shpresën - një histori në të cilën bukuria natyrore e Kanadasë dëshmon për lidhjet universale që na bashkojnë të gjithëve.
Në zemër të veprës së tij qëndrojnë të thyerit, ata që kanë parë sistemet t'i shtypin, t'i gjymtojnë, t'i shkëpusin nga vetja dhe nga ata që duan. Megjithatë, çuditërisht, ata kurrë nuk portretizohen si të mundur. Ata durojnë. Ata durojnë me plagë, me boshllëk, me faj dhe me dashuri të pathënë. Rrëfimet e Turtulli-t na çojnë në vende ku frika bëhet frymëmarrje, ku shpresa është një luks dhe ku një njeri i braktisur flet me vete për të mos humbur mendjen. Dhe është pikërisht atje, në cepat më të errët të jetës, që ai gjen dritën e artit.
Proza e tij është e thellë, e trazuar, e papërpunuar në ndjenja dhe e trazuar në shpirt, po aq e shqetësuar sa vetë jeta. Fjalitë e tij të gjata dhe dredha-dredha i bëjnë jehonë frymëmarrjes së dikujt që nuk mund të gjejë qetësi, ritmit të mendimeve që refuzojnë të qetësohen, trokitjes nervore të gishtërinjve në një tavolinë plastike në një dhomë të huaj. Kristaq Turtulli shkruan me një autenticitet të rrallë, pothuajse si çeliku, duke krijuar figurën njerëzore përmes hundëve që dridheshin, përmes dridhjeve që përshkojnë gjymtyrët, përmes heshtjes që nuk është më heshtje, por një ulërimë e padukshme.
Personazhet e tij jetojnë midis dy botëve: e kaluara që thërret si mallkim, dhe e tashmja që i përball ata me veten e tyre. Nga njëra anë qëndron atdheu, dhimbja, internimi, arratisja, dhuna e sistemit. Nga ana tjetër qëndron bota e re, bota e lirë, ku hip në një aeroplan pa frikë dhe ulet në një vend ku askush nuk të ndëshkon për kalimin e një kufiri. Ky kontrast i dhimbshëm, ndonjëherë i formësuar në një xhelozi të qetë, i jep veprës së Turtullit një thellësi të jashtëzakonshme njerëzore.
Shkrimi i tij mbledh zërat e të heshturve, zëra që më në fund kanë gjetur një mënyrë për të folur. Këto janë histori që godasin pa mëshirë, por me dinjitet. Sepse Turtulli nuk shkruan për t'u ankuar; ai shkruan për të dëshmuar. Jo për të gjykuar, por për të kuptuar. Jo për të mbyllur plagët, por për t'i treguar botës se ato ekzistojnë.
Një Ditë Korriku në Muskoka që mbani në duar është më shumë sesa një përmbledhje historish apo kujtimesh. Është një akt dëshmie, një kronikë e një brezi të humbur, një dëshmi e shpirtit shqiptar në përballjen e tij me absurditetin historik. Me një stilolaps të ndjeshëm, të mprehtë dhe të sinqertë, Kristaq Turtulli na fton në botën e të plagosurve, të të përulurve, por kurrë të shuarve. Në një vend ku dhimbja bëhet art, ku trauma bëhet letërsi, ku heshtja më në fund fillon të flasë.
Ky libër, Një Ditë Korriku në Muskoka, është një udhëtim. Një udhëtim përmes kujtimeve të thyera, zërave të harruar dhe dritës së ringjallur. Është një udhëtim që ia vlen ta bësh.
Bryan Henry Fox, editor i librit dhe i romanit në gjuhën angleze; Hani me dy porta...