Sherife Allko - Gjurmët e shpirtit në një portret

Moderator Moderator
Shtator 7, 2026 - 18:56 Përditësuar: Shtator 7, 2026 - 18:57
Sherife Allko - Gjurmët e shpirtit në një portret
GJURMËT E SHPIRTIT NË NJË PORTRET 
 
Po ta shohësh këtë portret me vëmendje, nuk ke përpara vetëm një fytyrë, por një histori të tërë të gdhendur në të.
Në sytë e tij ka një qetësi që nuk është bosh, por e mbushur me përjetime. Është ai lloj shikimi që duket sikur ka parë shumë, ka kaluar nëpër kohë të ndryshme, dhe tani rri i heshtur, por i vetëdijshëm për gjithçka. Nuk është një shikim i lehtë, është i thellë, sikur të fton të mendosh më gjatë.
Vija e fytyrës, rrudhat e lehta, nuk tregojnë vetëm moshë, por përvojë. Janë si gjurmë të kohës, të mendimeve, të netëve të gjata ndoshta duke reflektuar apo duke shkruar. Ka një lloj përqendrimi në mënyrën si mban dorën pranë kokës ,sikur është gjithmonë në një dialog të brendshëm me veten.

 Në këtë portret ndjen një përzierje të bukur: dhimbje të përmbajtur dhe një forcë të qetë. Nuk është një dhimbje që e thyen, por ajo që e ka formuar. Dhe pikërisht kjo e bën figurën e tij më të thellë ,një njeri që nuk ka jetuar sipërfaqshëm.Është ai tip njeriu që nuk ka nevojë të flasë shumë, sepse vetë prania dhe shikimi i tij tregojnë mjaft. Dhe ndoshta për këtë arsye, edhe fjalët që shkruan kanë aq peshë: sepse vijnë nga një shpirt që ka parë, ka ndjerë dhe ka kuptuar në heshtje. 
Ai nuk shkruan thjesht me mendje, por me atë shikim ,me atë thellësi që reflektohet në çdo rresht. Prandaj, kur e lexon, ndjen sikur përballë nuk ke vetëm një tekst, por një shpirt që të flet në heshtje.,dhe ky është poeti ynë Zija Çela
 
Shkroi: Sherife Allko