Valbona Kolaveri - Flamingo (cikël poetik)
Moderator 
JAP NGA VETJA
Aty ku Venusi
Takon Afërditën
Aty ,
Rrumbullakoj dashninë
Harkimet e trishta
I vesh me diell
Zgjoj fëmijën brënda vetes
Të jap nga vetja
Çiltërsinë e shpirtit
Të gugas hareshëm
Prekjet e mëngjeseve
Ku majë gishtash,
Të prek qiejt.
NUANCË YLBERESH
Ti ,bijë e shiut ,
Që mes nuancash loz ylberesh,
Në cilën ngjyrë i falesh vetes?
Ti ,bijë e diellit,
Që mes ylberesh i falesh shpirtit,
Në cilën rreze krijon orbitat e tua planetare?
Ta sfidosh gjithë botën.
NJË MIJË E NJË
Një mijë e një heshtje
Do të mbyteshin dhembjesh
Nëse s’u lexohen sytë
Një mijë e një zëra do të çirreshin
Nëse nuk dëgjohen larg
Një mijë e një arsye
Nuk kanë pse të jepen
Kur zemrat s’kanë pse tremben
Një mijë e një rrëfime,
Kanë se ku të shkruhen
Kur shpirtrat shkruajnë njē mbishkrim të vetëm
Një mijë e një të thëna
Do shkruhen historisë
Kur tokës i përkulen bijtë me krenari.
KËRKIME TË PËRKORA
Kërkime të përkora po buçasin udhët
Shpirtra nën zjarr po kërkojnē lirinë,
E etshme ëndrra kur buçet nga turmat
Një ndryshore e re nën një shpirt të ri.
FLAMINGO
Ti, bir i ndryshimit
Ngjyrë rozë e purpurt,
E një zemre të butë
Flamingo e shtegtimit
Fluturo ndër shtigje të reja
E puth gushë qiejsh plot dritë
Edhe vetëm gëzohu,
Gëzohu për veten,
Hënës blu ti lutesh bukur
Për një ardhmëri që të përket
Vetëm ty
PRAGJE TË GURTA
Ti kurrë s’ma lexove shkëlqimin e syve
Se fjalët u mbytën me heshtjet,
Dhe heshtjet ,
Po dergjen ndër vargje në letër
E u bënë pragje të gurta
Të një zemre që vuan.
MĒ MUND , S’MË MUND
Mbyllur në një cikël hezitimi
Heshtjesh përballë vihemi,
Më mund s’më mund
Ky hall i madh na vu përfund
Fitove ti?
Se unë kurrë s’fitova mes egosh,
Në luftë nuk ka zgjidhje
Prej paqes shpëtova
Më mund s’më mund
Kapur peng prej krenarisë,
Unë prej vetes shpëtofsha
Gjithashtu ti prej vetes mos humb.
