Rifat Ismaili, Në kujtim të poetit dhe gazetarit Jahongir Mirzo.
Moderator 
Me këto pak fjalë, por me shumë dhimbje në zemër, dua t’i jap lamtumirën e fundit mikut tim nga Uzbekistani, djalit të ri 29-vjeçar, poetit dhe gazetarit me njohje të gjithanshme ndërkombëtare, Jahongir Mirzo.
Akoma nuk e besoj se kjo ka ndodhur. E lexova lajmin në faqen e tij nga miq që kishin shkruar për të dhe, përveç tronditjes, nuk mund t’u besoja syve. Jo më larg se pak orë më parë, më kishte uruar ditëlindjen e vajzës sime. Nuk e kam idenë për momentin si ka ndodhur ikja e tij nga kjo botë; mbase më vonë gjërat do të qartësohen.
Me Jahongirin kishim mjaft bashkëpunime letrare. E kisha përkthyer dhe botuar disa herë në shqip në revistat e gazetat tona, dhe ai gjithashtu më kishte botuar në gazeta e revista letrare të Azerbajxhanit dhe Uzbekistanit. Një nga punët më të bukura që bëmë bashkë ishte edhe intervista e tij në lidhje me krijimtarinë time.
Në librin tim me përzgjedhje përkthimesh “Fjalë që udhëtojnë” kisha përfshirë edhe disa nga poezitë e Jahongirit.
Tani, uroj që miku im të prehet në paqe dhe të mbetet i paharruar.
Ja dhe një letër e tij që ma solli para ca kohësh, nëpërmjet saj do e kuptoni edhe kush ishte ai në të vërtetë.
KOMBI I POETËVE ËSHTË DASHURIA
Rifat Ismaili,
Në një shoqëri të mbushur me gënjeshtra, padrejtësi dhe korrupsion, nuk është aspak e lehtë të ruash zemrën e një poeti. Jeta, herë pas here, mbulohet nga qoshet e errëta të botës, të mbushura me gjurmë të së keqes dhe shtypjes, por lufta për të mos e humbur dritën e brendshme është gjithmonë një nga sfidat më të mëdha. Megjithatë, unë besoj se bota nuk kufizohet vetëm me mizori dhe ligësi. Ka edhe njerëz të mirë , ata që përhapin dashuri, besnikëri, sinqeritet dhe të vërtetën, dhe frymëzojnë të tjerët me jetën e tyre.
Pikërisht për shkak të këtyre njerëzve, ne kemi forcën të jetojmë dhe shpresën për të krijuar. Edhe nëse janë qindra apo ndoshta mijëra kilometra larg nesh, ata gjithmonë zgjojnë dhe ndriçojnë zemrat tona me ndjenjat më të sinqerta. Të ndash dashuri, të bësh mirë dhe të jesh njeri - këto cilësi nuk varen nga distanca, koha apo rrethanat. Janë virtytet më të bukura të zemrës sonë.
Rifat Ismaili është një prej këtyre njerëzve. Për mua, ai është një mik që, ndonëse larg, ndihet shumë afër zemrës sime. Mirësia dhe përkushtimi i tij ndaj së mirës më frymëzojnë gjithmonë. Rifati digjet si një dritë në zemrën time, një dritë që nuk shuhet kurrë. Ai kontribuon shumë për shoqërinë jo vetëm përmes ideve të tij krijuese, por edhe përmes nismave fisnike për shkrimtarët dhe poetët.
Prandaj, unë e vlerësoj thellësisht ndihmën dhe mirësinë e tij. Në çdo hap që bën, ndihet përpjekja për të mirën, drejtësinë dhe ndryshimin e vërtetë. Rifat, çdo përpjekje që bën, çdo shërbim që ofron për njerëzimin, kjo është forca e vetme e nevojshme për ta bërë botën tonë krijuese më të bukur dhe më të vërtetë. Prandaj, faleminderit, miku im i dashur, qofshin qëllimet e tua fisnike të përjetshme!
Të bashkëpunoj me ty, të punojmë së bashku, kjo është lumturia më e madhe për mua. Mirëkuptimi yt, mendimet, ëndrrat dhe realizimet e tua na udhëheqin të gjithëve drejt gjërave më të mira. Kjo është arsyeja pse vullneti yt për të jetuar dhe krijuar shërben si rrugë, forcë dhe frymëzim për ne. Në një botë me njerëz të mirë, ne gjithmonë kemi një arsye për të jetuar, për të ëndërruar dhe, sigurisht, për të krijuar.
I përgëzoj me gjithë zemër të gjithë autorët! Ju uroj fluturime të mëdha krijuese, ide të freskëta dhe suksese të pafundme në të ardhmen. Shpreh mirënjohjen time të pakufishme për mikun tonë të dashur, poetin, përkthyesin dhe përkushtuesin letrar Rifat Ismaili, i cili na bashkoi dhe solli në sipërfaqe emocionet më të bukura të zemrave tona, duke na njohur me njëri-tjetrin. Mbështetja dhe kujdesi i tij për të gjithë krijuesit jo vetëm që kontribuojnë në letërsi, por japin gjithashtu një kontribut të rëndësishëm në vlerat më të larta të njerëzimit.
O poetë të botës, le të bashkohemi! Le t’i zgjasim duart njëri-tjetrit dhe të hedhim hapa së bashku drejt qëllimeve fisnike. Letërsia, arti dhe njerëzimi nuk njohin kufij kombësie apo race. Kombi ynë është DASHURIA, dhe qëllimi ynë është përhapja e së mirës dhe zbukurimi i botës. Le t’i shndërrojmë mendimet tona, ëndrrat më të bukura të zemrave tona dhe fjalët tona në një forcë të vetme, duke kapërcyer kufijtë e kohës dhe hapësirës, e duke ndarë dashuri, paqe dhe shpresë me njëri-tjetrin.
Krijimtaria, çdo fjalë dhe çdo poezi e lindur nga zemra, është një udhëtim nga zemra në zemër, një përpjekje që nuk ndalet kurrë. Si njerëz të mëdhenj dhe krijues, detyra jonë është t’i bashkojmë të gjitha këto dhe t’i përhapim, duke zgjuar të tjerët përmes ndjenjave të sinqerta dhe mirësisë.
Në të njëjtën kohë, nuk duhet të harrojmë se njerëz si Rifat Ismaili na udhëheqin dhe e ngrenë botën tonë
Tani, ne, poetët e botës, duhet të bashkojmë duart dhe të hapim një faqe të re në letërsinë botërore. Kjo faqe do të shërbejë për të shkruar histori të reja dashurie, shprese, paqeje dhe mirësie.
Jakhongir Nomozov.
***
With these few words, but with great pain in my heart, I want to bid a final farewell to my friend from Uzbekistan, the young 29-year-old, the poet and journalist with broad international recognition, Jahongir Mirzo.
I still cannot believe that this has happened. I read the news on his page from friends who had written about him, and besides the shock, I could not believe my eyes. Just a few hours earlier, he had wished my daughter a happy birthday. At the moment, I have no idea how his departure from this world happened; perhaps later things will become clearer.
Jahongir and I had many literary collaborations. I had translated and published him several times in Albanian in our magazines and newspapers, and he had also published me in literary newspapers and magazines in Azerbaijan and Uzbekistan.
One of the most beautiful works we did together was also his interview related to my creative work.
In my book of selected translations, “Words That Travel”, I had included some of Jahongir’s poems as well.
Now, I pray that my friend rests in peace and remains unforgettable.
THE NATION OF POETS IS LOVE
Rifat Ismaili, In a society filled with lies, injustice, and corruption, it is truly not easy to preserve the heart of a poet. Life, at times, is shrouded in the dark corners of the world, covered with traces of evil and oppression, but the struggle to not lose the bright light in our inner world is always one of the greatest challenges. However, I believe that the world is not limited to cruelty and wickedness. There are also good people—those who promote love, loyalty, sincerity, and truth, and inspire others with their lives.
Because of these people, we have the strength to live and the hope to create. Even if they are hundreds,
perhaps thousands of kilometers away from us, they always awaken and illuminate our hearts with the most sincere feelings. Sharing love, doing good, and being human—these qualities are not bound by distances, time, or circumstances. They are the most beautiful virtues in our hearts.
Rifat Ismaili, is one of these people. To me, he is a friend who, though far away, feels very close to my heart. His kindness and dedication to goodness always inspire me. Rifat forever burns like a light in my heart, never to fade. He contributes greatly to society not only through his creative ideas but also through his noble initiatives for writers and poets.
Therefore, I cherish his help and kindness. In every step he takes, there is a sense of striving for goodness, justice, and real change. Rifat, every effort you make, every service you provide for humanity—this is the only force necessary to make our creative world beautiful and genuine. So, thank you, dear friend, may your noble goals continue forever and live eternally!
Collaborating with you, working together—this is the greatest happiness for me. Your understanding, thoughts, dreams, and realizations guide us all to better things. That is why your will to live and create serves as a path, strength, and inspiration for us. In a world of good people, we always have a reason to live, to dream, and, of course, to create.
I sincerely congratulate all the authors! I wish them great creative flights, fresh ideas, and immense success in the future. I express my boundless gratitude to our dear friend, poet, translator, and literary devotee Rifat Ismaili, who united us and brought the most beautiful emotions of our hearts to the surface, introducing us to each other. His support and care for all creators not only contributes to literature but also adds a significant contribution to the highest values of humanity.
O poets of the world, let us unite! Let us extend our hands to one another and take steps forward together towards noble goals. Literature, art, and humanity know no boundaries of nation or race. Our nation is LOVE, and our goal is to spread goodness and make the world more beautiful. Let us transform our thoughts, the most beautiful dreams in our hearts, and our words into a single force, overcoming the limits of time and space, and sharing love, peace, and hope with each other.
Creativity, every word and every poem created from the heart, is a path from heart to heart, a never-ending striving. As great people and creators, our duty is to unite all of this and spread it, awakening others with genuine emotions and goodness.
At the same time, we must not forget that people like Rifat Ismaili guide us and elevate our creative world. Therefore, we highly value and appreciate all his initiatives and every effort he makes.
Now, we, the poets of the world, must join hands and open a new page in the world’s literature. This page will serve to write new stories of love, hope, peace, and goodness.
With respect and boundless love,
Jakhongir Nomozov.
