Ferdinand Laholli – poezi (shqip-gjermanisht)
Moderator 
PARLAMENTI
Një dhomë
me shumë karrige
për shumë pak guxim.
Fraksionet ulen së bashku,
që askush
të mos mendojë vetëm.
Mikrofonat presin me durim
atë
që lejohet të thuhet.
Duart ngrihen
si ngaherë,
pa menduar.
Fjalët sillen rreth strumbullarit,
të mos prekin
askënd.
Koha e të folurit
është e kufizuar,
që asgjë të mos dalë jashtë kontrollit.
E vërteta në atë copë kohe
hyn vetëm atëherë,
po qe se paloset.
Duartrokitje
të besueshme,
për premtimet boshe.
Fjalët
si çelësa,
që nuk hapin asgjë.
Vendimet
si labirinte
në durimin e kohës.
Dhe jashtë populli që merr frymë me zor,
i bindur në lumin e mundësive,
i trembur në pasqyrën e shpresës.
Populli është si uji,
që i jep formë bregut,
edhe nëse tempulli ia njeh veç jehonën.
PARLAMENT
Ein Raum
mit zu vielen Stühlen
für zu wenig Mut.
Fraktionen sitzen zusammen,
damit niemand
allein denkt.
Mikrofone warten geduldig
auf das,
was gesagt werden darf.
Hände heben sich
wie gewohnt,
nicht wie gemeint.
Worte kreisen um die Mitte,
damit sie
niemanden treffen.
Redezeit begrenzt,
damit nichts
ausufert.
Die Wahrheit passt
knapp hinein,
wenn man sie faltet.
Glaubwürdiger
Applaus
für Lippenbekenntnisse.
Worte
wie Schlüssel,
die nichts öffnen.
Entscheidungen
wie Labyrinthe
in der Geduld der Zeit.
Und draußen atmet das Volk schwer
unbeirrt im Fluss der Möglichkeiten,
unruhig im Spiegel der Hoffnung.
Das Volk ist wie Wasser,
das das Ufer formt,
selbst wenn der Tempel nur sein Echo kennt.
