Thënia nga Guy de Maupassant (Përktheu Ismail Ismaili)
Moderator 
THËNIA NGA GUY DE MAUPASSANT: "LUMTURIA ËSHTË PRITJE E LUMTUR, BESIMI ËSHTË NJË HORIZONT PLOT SHPRESË, ËSHTË ËNDRRA!"
Ekipi Redaktues
Publikuar më 9 nëntor 2026
Gjatë gjithë historisë, fjalët e shkrimtarëve, filozofëve dhe mendimtarëve të mëdhenj kanë ndriçuar emocionet tona, kanë sfiduar siguritë tona dhe na kanë ftuar ta shohim jetën ndryshe. Çdo ditë, Psikologjia eksploron një citat frymëzues për të pasuruar reflektimin tonë, për të na ndihmuar të kuptojmë më mirë veten dhe për të ofruar një perspektivë të re mbi botën përreth nesh.
Po sikur lumturia të qëndronte më shumë në pritje sesa në përmbushjen e ëndrrave tona? Ndonjëherë presim një ngjarje me një padurim pothuajse të gëzueshëm : një udhëtim të planifikuar muaj më parë, një ribashkim me një të dashur, një projekt të ri ose thjesht një fundjavë që tashmë po e imagjinojmë. Edhe para se të vijë momenti, e gjejmë veten duke buzëqeshur me këtë mendim, duke imagjinuar atë që do të përjetojmë dhe duke ndjerë një emocion që e bën jetën e përditshme të duket më e lehtë. Megjithatë, kur ngjarja e shumëpritur më në fund ndodh, lumturia nuk është gjithmonë aq intensive sa e kishim imagjinuar. Udhëtimi kalon shumë shpejt, ribashkimi bëhet një kujtim dhe suksesi që kemi pritur ndonjëherë ia lë vendin një kënaqësie çuditërisht të shkurtër.
Çfarë do të thotë ky citat?
Lumturia është pritje, pritje e lumtur, besim; është një horizont plot shpresë, është një ëndërr! - Guy de Maupassant
Maupassant e lidh lumturinë me disa përvoja që kanë një gjë të përbashkët: ato janë të orientuara drejt së ardhmes. Pritja, besimi, shpresa dhe ëndrrat na lejojnë të imagjinojmë diçka që ende nuk ekziston, por mundësia e së cilës ndonjëherë është e mjaftueshme për të na bërë të lumtur .
Fjala "besim" është veçanërisht e rëndësishme. Jo çdo pritje është e këndshme. Pritja e një rezultati mjekësor, një vendimi profesional ose një lajmi shqetësues, përkundrazi, mund të shkaktojë ankth të thellë. Ajo që e bën pritjen të këndshme është mundësia e besimit se diçka e mirë na pret.
Citimi gjithashtu evokon fuqinë e imagjinatës . Kur ëndërrojmë për një ngjarje të ardhshme, mund të parashikojmë kënaqësitë e saj pa i ditur ende vështirësitë e saj. Në mendjet tona, udhëtimi është i lirë nga lodhja dhe ngjarjet e paparashikuara, dhe ribashkimi zhvillohet pikërisht ashtu siç dëshirojmë. Lumturia, pra, nuk është vetëm një emocion që ndihet kur dëshirat tona plotësohen, por edhe një gëzim që lind nga vetë mundësia e realizimit të tyre.
Pse jehon ky citat sot?
Jetojmë në një shoqëri ku shumë dëshira mund të plotësohen shpejt. Porosisim një artikull me disa klikime, shikojmë një serial pa pritur që të transmetohet dhe ndonjëherë i organizojmë aktivitetet tona të kohës së lirë në minutën e fundit. Kjo lehtësi ka përparësi të dukshme, por ndryshon edhe marrëdhënien tonë me pritjen .
Pritja nganjëherë është një pjesë integrale e kënaqësisë. Planifikimi i një udhëtimi , imagjinimi i një darke me miqtë ose numërimi mbrapsht i ditëve deri në një ngjarje të rëndësishme na lejon të zgjasim një përvojë të lumtur shumë kohë përpara se të fillojë.
Anasjelltas, kur e përqendrojmë të gjithë vëmendjen tonë te rezultati, rrezikojmë të lëmë pas dore atë që na sjell tashmë udhëtimi. Presim derisa të kemi përfunduar një projekt për t'u ndjerë krenarë, derisa të kemi gjetur dashurinë për t'u ndjerë të përmbushur, ose derisa të kemi arritur një qëllim për t'i lejuar vetes të jemi të kënaqur.
Mendimi i Maupassantit na fton të pranojmë se vetë shpresa mund të jetë një burim lumturie . Por ajo ngre gjithashtu një pyetje më të pakëndshme: duke gjetur kënaqësi në atë që imagjinojmë, a nuk rrezikojmë të zhgënjehemi nga ajo që përjetojmë në të vërtetë?
Guy De Maupassant, një shkrimtar i vëmendshëm ndaj iluzioneve të lumturisë
I lindur në Normandi në vitin 1850, Guy de Maupassant është një nga shkrimtarët e mëdhenj francezë të shekullit të 19-të. Autor i romaneve si "Një jetë" dhe "Bel-Ami", si dhe i shumë tregimeve të shkurtra, ai eksploron me shumë qartësi dëshirat, ambiciet , frustrimet dhe kontradiktat njerëzore.
Puna e tij i jep rëndësi të konsiderueshme hendekut midis asaj që shpresojnë personazhet dhe asaj që jeta rezervon për ta . Disa ëndërrojnë dashuri, njohje ose një jetë tjetër, por zbulojnë se përmbushja e aspiratave të tyre nuk është gjithmonë e mjaftueshme për t'i bërë të lumtur.
Kjo ndjeshmëri u jep një thellësi të veçantë reflektimeve të tij mbi pritjen. Për Maupassantin, ëndrrat nuk janë thjesht premtime ngushëlluese. Ato mund të bëhen edhe iluzione, veçanërisht kur realiteti rezulton më pak i bukur nga sa e kishim imagjinuar.
Shkrimtari, i cili vdiq në vitin 1893, la kështu pas një vepër të përshkuar nga një pyetje që mbetet aktuale edhe sot: pse ndonjëherë dëshirojmë kaq intensivisht diçka që, pasi e marrim, nuk na sjell kënaqësinë e pritur?
Pse pritja për diçka të lumtur mund të na bëjë të ndihemi kaq mirë?
Në psikologji, parashikimi i një përvoje të këndshme mund të kontribuojë në mirëqenien tonë . Imagjinimi i një ribashkimi, përgatitja e një projekti ose të menduarit për një ngjarje të pritur na lejon të ndiejmë emocione pozitive edhe para se të ndodhë.
Kjo aftësi për të parashikuar të ardhmen luan gjithashtu një rol në motivimin tonë. Kur kemi diçka për të cilën të presim me padurim, kufizimet e jetës së përditshme mund të duken më të lehta për t'u përballuar. Një projekt personal ose një perspektivë pozitive ndonjëherë mund t'u japë drejtim përpjekjeve tona dhe të na ndihmojë të kalojmë periudha të caktuara monotone.
Por pritja mund të bëhet edhe një kurth kur e idealizojmë tepër atë që do të vijë. Sa më shumë që imagjinojmë një ngjarje të përsosur, aq më shumë ka të ngjarë të ndihemi të frustruar nga papërsosmëritë e pashmangshme të realitetit.
Prandaj, mund të jetë e dobishme të mësojmë të shpresojmë pa idealizuar gjithçka . Mund ta presim me padurim një udhëtim duke pranuar se ai mund të përfshijë ngjarje të paparashikuara, të parashikojmë ribashkime pa kërkuar që ato të jenë të jashtëzakonshme ose të ndjekim një qëllim pa imagjinuar se ai do të zgjidhë të gjitha vështirësitë tona.
Sfida qëndron gjithashtu në mosbërjen e së ardhmes vendi i vetëm ku lumturia është e mundur. Të kesh ëndrra është e çmuar, por gjithashtu duhet të jemi në gjendje të vlerësojmë atë që ekziston tashmë, edhe kur jeta jonë nuk i përmbush ende të gjitha aspiratat tona.
Thënia e Maupassant-it na kujton në fund të fundit se shpresa ka vlerën e vet të brendshme. Na lejon të qëndrojmë të hapur ndaj asaj që jeta mund të ofrojë, të ruajmë dëshirat tona dhe të vazhdojmë të imagjinojmë ditë të lumtura. Ndoshta lumturia nuk qëndron vetëm në atë që përjetojmë dhe as vetëm në atë që presim, por në këtë aftësi për t'u gëzuar në të ardhmen pa pushuar së jetuari në të tashmen.
Përktheu Ismail Ismaili
