Rajmonda Maleçka - Poezi
Moderator 
DIELLI I VJESHTËS DHE SHKËLQIMI I PEMËVE
Dielli i vjeshtës zbret ngadalë,
mbi degët që vishen me ar,
një dritë e butë përkëdhel pemët,
si një kujtim që s'plaket kurrë.
Gjethet vallëzojnë nëpër erë,
me ngjyra të ndezura, plot hijeshi,
e pemët qëndrojnë si piktura të gjalla,
duke i dhënë stinës madhështi.
Në degët e tyre rrezet pushojnë,
si duar të ngrohta mbi një ballë,
dhe çdo gjethe që bie përdhe,
mban një histori, një ëndërr të rrallë.
Vjeshta nuk është stinë e ikjes,
as trishtim që troket në shpirt,
ajo është bukuria e një pjekurie,
një dritë që lind në një tjetër ritëm.
Unë ndalem e shoh këtë mrekulli,
pemët që shkëlqejnë nën qiellin e kaltër,
ndiej se natyra, me gjuhën e saj,
na mëson të jemi të bukur edhe në vjeshtë.
Kur koha na ndryshon,
kur gjethet e jetës bien një nga një,
brenda shpirtit mund të mbetet dielli,
që nuk perëndon asnjëherë.
Tiranë, më 10.11.2026
